چشم به راه...


اي كه تو آن من ديگرمي ،

اي تو كه آن توي ديگرتم ،

اي هموطن من ، همشهري من ، هم كوچه من ، هم خانه ي من !

آشناي من ، خويشاوند من !

مگر نه تو خود را مسافر مي يابي ؟

مگر نه كه مي داني سفري هستي ؟

مگر نه اين است كه سفري در پيش دار ي ؟

اي همسفر من ؟

اي همسفر من ، برخيز !

زاد سفر برگير و قدم در راه نه

كه من در پايان راه ،

بي صبرانه چشم به راه رسيدن توام .

تا از آن جا تو را ببرم .

از اين كشور غريب به سرزمينمان باز گرديم .

به آشيانمان درآييم .